Overdenkingen

Lezen: Johannes 9:4 en Kolossenzen 1:10.

In een pot achter ons huis stonden nog bloemen, het zijn laatbloeiers. Ik weet echt niet hoe de naam is van die plant, het zijn allemaal kleine fijne bloempjes. En onder, dichtbij de pot, lag een “grote bij”. Ik heb hem dikwijls op die bloemen bezig gezien, ijverig zoekend naar iets zoets, wat hij kon gebruiken om honing te maken. En op die morgen lag hij dood op de grond, dichtbij zijn werkterrein.

Lezen: Hebreeën 10:36. “Want gij hebt volharding nodig”.

Ik weet nog goed, hoe ik in de derde klas van de lagere school (  nu, geen “klas” meer, maar groep) door een grote, sterke, uit de kluiten gewassen  boerenzoon (ik weet nog, zijn naam was Wil) voortdurend werd uitgedaagd om een partijtje met hem te vechten.

Lezen: 2 Petrus 1:10 en 11.

Hieronder enkele regels uit een prachtig oud lied, uit de bundel van Johan de Heer lied 140.

Ik zie een poort wijd open staan,
waardoor het licht komt stromen.
Van ’t kruis, waar ‘k vrij’lijk heen mag gaan,
om vrede te bekomen.

Genade Gods, zo rijk en vrij.
Die poort staat open, ook voor mij.
Voor mij, voor mij.
Staat open ook voor mij.

Persoonlijk raakt dit lied mij diep in mijn ziel! Dit is het lied, dat mijn opa Jan vlak voor zijn sterven samen met een predikant heeft gezongen. Hij stierf op jonge leeftijd. God riep hem te komen. Soms citeer ik deze woorden en dan vullen tranen mijn ogen. Nee, het zijn geen tranen van verdriet, maar van ontroering over de liefde en genade van God, en het gezegende getuigenis dat mijn opa heeft nagelaten. Wat is het kostbaar en waardevol als je vlak voor je sterven, getuigend zo’n lied kan en mag zingen. “Genade Gods zo rijk en vrij, die poort staat open ook voor mij”. Weet u, genade is onverdiende gunst van God.

Lezen: Psalm 139: 23 en 24. Jeremia 17:9.

Ik had zojuist een intensief pastoraal gesprek gehad, en was op de terugweg naar huis. In mijn binnenste was een onvoldaan en verdrietig gevoel.

Op allerlei manieren, en met verschillende voorbeelden, en aanhalingen uit de Bijbel, en voortdurend zoekend naar de juiste benadering en woordkeus, had ik getracht iemand te wijzen op de ruime mate van hoogmoed en arrogantie in zijn leven. Die naar mijn bescheiden mening de hoofdoorzaak en aanleiding waren voor de vele relatie storingen en conflicten die hij met medemensen had (waar hijzelf ook zéér ongelukkig onder was).

Maar het was mij op geen enkele manier gelukt om door de muur van zelfverdediging heen te komen, om zo mogelijk de helpende hand toe te steken, advies te geven, en in gebed God te vragen hem kracht en hulp te geven om deze verkeerde eigenschappen in zijn leven te veranderen. Het ideebeeld dat hij had, was juist het tegenovergestelde, hij vond zichzelf  helemaal niet arrogant en hoogmoedig. En ik vroeg mij ernstig af, hoe komt het toch, dat we zo’n verkeerd en onjuist zelfbeeld kunnen hebben?

Lezen: Lucas 19:10.

Marietje kreeg van haar vader een prachtig handgemaakte viool. Wat een prachtige klanken liet hij horen toen de vioolbouwer er op speelde. Hij was uit het meest mooie en geschikte hout gemaakt. “Behandel hem met liefde en respect”,  had de vioolbouwer nog gezegd, “hij is gemaakt voor het levenslied van liefde en vrede”.

Lezen: Psalm 42:1-4 en vers 11.

Laatst had ik een gesprek met een oude bekende, die ik al lange tijd niet had gezien. En ik vroeg, hoe het ging met z’n gezin, werk en gezondheid. Alles gaat ons voor de wind, op de zaak waar ik werk, ben ik ook mooi vooruitgegaan: zegt hij trots, ik ben daar zelfs directeur geworden.  En, vervolg ik, hoe is het toch met je vriend Daan, wat is er van hem geworden?

Ja, Daan, dat is een verhaal apart hoor. Die is zo gelovig geworden, hij gaat op zondag zelfs twee keer naar de kerk, en spreekt altijd over God, ik word er soms moe van.

Laatst zag ik hem nog, maar toen zat hij behoorlijk in de problemen, zijn vrouw was ernstig ziek, en met een van de kinderen ging het ook niet zo goed op school, hij had ook nog zijn ontslag gekregen op het bedrijf waar hij al tweeëntwintig jaar werkte.