De gemeente

Het ontstaan van de gemeente is geen menselijke instelling of een menselijk idee geweest, maar Gods plan en werk, in Christus samengeroepen om Gods volk te zijn.
De gemeente is ontstaan doordat Christus Zich voor haar heeft overgegeven, om voor haar te lijden en te sterven, en uit alle volken Zijn gemeente samen te roepen en te brengen in Hem.

De term "gemeente", ecclesia,  betekent "saamgeroepenen".

Deze gemeente is wereldwijd vertegenwoordigd, en Christus is haar Hoofd.
In de bijbel wordt onderscheid gemaakt tussen de universele gemeente, welke over het rond der aarde is verspreid, en plaatselijke "gemeente" (Efeze 1:22, Openbaringen 1:4).
Aangezien men in de universele gemeente niet kan spreken van dragen van verantwoordelijkheid en toezien op elkaar, noch van geestelijke opbouw en directe relatie met elkaar en omdat men niet weet wie er tot die gemeente behoren, zien wij, dat vanuit de bijbel de plaatselijke gemeente mag functioneren als een levend organisme, als lichaam van Christus, en onderscheiden leden t.o.v. elkaar.

1 Corinthiers 12:12-27
Wij geloven dat in elke plaats een groep mensen aanspraak mag maken gemeente te zijn, wanneer zij aan de volgende basis voorwaarde voldoen:

• De Heilige Geest hen heeft samengevoegd tot een Goddelijke levenseenheid door de wedergeboorte in Christus (1 Corinthiers 12:12).

• Er door God aangestelde en bevestigde herders en leraars zijn, die verantwoordelijkheid en zorg voor de gemeente dragen (Efeze 4:11).

• Er onderlinge zorg, opbouw en discipline is vanuit de gezindheid van Christus (1 Corinthiers 12:26)

• Er de gezonde leer van Christus uit de bijbel gepredikt en onderwezen wordt, en Jezus Christus de centrale plaats heeft, als DE WEG, DE WAARHEID en HET LEVEN, waar Hij verheerlijkt wordt (Titus 2:7-8).